در جوامع کنونی، تحصیلات (در ظاهر) سطح دانش افراد را مشخص می کند و گاهی هم از نظر برخی ها مَحَکی برای سنجش میزان درک و فهم افراد شمرده می شود و این در حالی است که این تحصیلات و مدارک دانشگاهی در بیشتر موارد نه تنها نشان دهنده ی دانش و درک و فهم افراد نیست، بلکه در بسیاری مواقع عملا به ابزاری جهت سوء استفاده و برتری دادن افرادی نالایق بر دیگران مبدل می گردد.

   اکنون دامنه ی تفکرات و تلقینات نادرست سوء استفاده کننده ها تا عمق خانواده ها پیش رفته و خانواده های بسیاری بی توجه به کسب واقعی دانش و شکوفایی استعدادهای اعضای خانواده، تنها سعی می کنند بر مدارک دانشگاهی و ... خود افزوده و بدین وسیله خود را با شعورتر و با فرهنگ تر نشان دهند.

   خانواده های مذکور به افرادی با تحصیلات پایین تر، به دیده ی حقارت می نگرند و وصلت با خانواده هایی را که نتوانسته اند و یا نخواسته اند همچون آنها به جمع آوری مدارک گوناگون بپردازند را، مایه ی ننگ به شمار آورده و با قرار دادن موانع گوناگون، عاشق شدن پسری (با مدارک پایین تر) نسبت به دخترشان را و یا دل بستن دختری (به اصطلاح نادان و پست) به پسرشان را احمقانه فرض نموده و موجب تأسف و سیه روزی می دانند.

   در اینجا لازم است گفته شود که، تحصیلات تنها، وسیله ای جهت کسب دانش است و آن هم دانشی که بر آگاهیمان افزوده و حس هم بستگی و یگانگی را در ما تقویت نموده و بر اشتیاق خدمت به خود و هم نوع در ما بیفزاید. لیکن با انحرافاتی که در مسیر تحصیلات بوجود آمده، بر اساس تفکرات غالب اجتماعی، تحصیلات نه تنها مایه ی دانش آموزی و خدمت و تواضع، بلکه وسیله ای جهت اشتغال و کسب درآمد و نیز برای سرپوش گذاری بر عقده ی حقارت و گاها موردی جهت سوء استفاده از شعور دیگر انسان ها و تحقیرشان، می باشد.

   با توجه به تفاوت سطح تحصیلات، تا کنون خانواده های زیادی مانع رسیدن عشاق زیادی به هم شده اند و متأسفانه در حال حاضر هم این کوته نگری و ابر جنون مدرک پرستی، مانع از نور افشانی خورشید ذهن خانواده های بسیاری است.

   خانواده های مذکور بدانند که شکی در این نیست که افراد زیادی در اجتماع یافت می شوند که با وجود نداشتن تحصیلات بالا، لیکن از دانش تجربی و شعور و درک و فهم بالایی برخوردارند و در مقابل افراد بسیاری هم به راحتی قابل شناخت هستند که در حالی که از تحصیلات عالی بهره مندند، اما دانش و درک و شعور و فهم (در واقع) پایینی دارند. البته مسئله نفی تحصیلات نیست، نه بلکه تحصیلات تنها وسیله ای است و اگر کسی از درک و شعوری بهره مند باشد، بر آن بیفزاید و در صورتی که فاقد درک و شعور باشد، با تحصیلات، بی شعورتر و نفهم تر می گردد و چه بسا افرادی که تحصیل کرده ی آنها با درک و فهم تر است و چه بسیار کسانی که تحصیل نکرده شان عاقل ترند.

   در هر صورت خانواده های مذکور بهتر است در تصورات و تصمیمات خود تجدید نظر نموده و عقل خود را بدست تلقینات موهوم اجتماعی و توهمات جنون آمیز مدرک پرستی (که برای برخی هدف نهایی و خدا یعنی مدرک)، نسپرده و قبل از آنکه آینده ی فرزندانشان را (از نظر معنوی و عاطفی و موفقیت در زندگی) تباه کنند، اندکی به خود آمده و استعداد و توانایی و تلاش افراد را افتخار آمیز بدانند، و متوجه باشند که تکه کاغذی، در کل معیاری معقول برای کمیت وکیفیت دانش و تواناییهای افراد نیست، در حالی که فارغ التحصیل شدن به امری تولیدی بدل شده، نه عملی اکتسابی و مستلزم تلاش و کوشش همراه با علم اندوزی و تجربه ...

*********************************

راه حل مقابله با موانع ناشی از میزان کمی و کیفی سطح تحصیلات خانوادگی (درایران)

   جهت همفکری و مشاوره، لطفا مشروح مشکلات خود را در این رابطه، به پست الکترونیک info@oshagheiran.com ارسال و یا از طریق  یاهو مسنجر   با ما در میان گذارید.