از رئوف به سعیده (4)

   حس نوشته های زير، شعر و يا ابيات ادبي نيست و بجز تراوشات دروني و احساس قلبی من(رئوف خلیل آقایی) نسبت به روح و جان معشوق عزیزم، منبع و مأخذ ديگري ندارد.

   ممکن است نظرات تو در مورد اين حس نوشته ها، از مثبت به منفي و يا از منفي به مثبت، متغير باشد. در هر صورت اين هديه ای است هفتگی، به محبوبم و بس.

شوریده ی تو (انتشار: 26/8/85 خورشیدی)

طپیده قلب من بر در جمال تو،

عشق است و عالمی دِگر از روی ماه تو،

سعیده ی سعادتی ...

مَلِکی نشسته بر عالم نهایتی،

صدای پای عشاقی،

که آیند در راه طواف تو،

بتخانه ی منی و کعبه ی عشاق،

بانگی ز شوق عشقت،

پیچیده از زمین تا به روح بلند تو ...

آنگاه که هستی، زمانی دیگر نیست،

لحظه ای که جز بهشت تو جایی دیگر نیست ...

من نشسته بر درگه خلوت و سکوت،

بر در محرم گه اسرار و شکوه تو ...

در عمق وجودم عالمی و هیاهویی، از شوق دیدار تو برپاست،

جهانی از عشق تو مست و سرخوش،

عالمی از شوق دیدار تو بیهوش،

یکی بر دَرگه راز و نیازت،

آن دیگری دست بر قلم،

نقش بندد جرعه ای از میخانه ی عشق تو هر دم،

مُفلسی توانگر شد از عشقت،

توانگر شود مُفلس، تا که نوشد جرعه ای از نوش داروی عشق تو ...

قلب من هیزم کش آتش عشقت،

عشق تو آرامگه سردی نفرت ...

به سوی جمال تو آیم باز،

در نیمه راهِ آمدنم،

درگذرم از گورستان عشاق بی عشق و میخانه های بی مِی ...

چه زنده های بی جان و خوابیده های گشاده چشم ...

دوان دوان آیم و شناکنان در آب،

زمین زیر پایت کندم و پر بگشایم،

بر هوا روم و سقف آسمانت بشکافم ...

ز شوق عشق تو

و ز جمال روی تو

و ز نوای قلب تو،

سر از پا و پا از سر نشناسم،

من دمی لیلی دمی مجنون،

گهی شیرین گهی فرهاد،

ز هر شکل و ز هر صورت،

پیاده، بی کفش و بی یار ...

آیم به سویت ...

سریعتر از نور ...

تا که بیفتم بر خاک پاکت،

بوسه ای زنم بر جای پایت ....