نور و روشنایی (انتشار: 1/4/86 خورشیدی)

چشمانم بی نگاهت ...

کور است و بی نور،

ای دیده ی نگاهم،

ای درخشش زیبایی صبحگاه امید عشق،

روی چو ماهت ...

و سایه ی همچو مهتابت،

دریای خون قلب خروشانم را مواج کند،

که بر سنگ فرش قدوم نورانی وجودت ...

عاشقانه و پر عطش و دیوانه وار ...

بوسه زنم.

ای فرشته ی شب تاب کنج شبهای عاشقانه،

ای منور آفتاب جاودانه،

قدم های تو بر خاکم ...

قلب خاک آلودم را ...

در آرامگه عشقت ...

بلرزاند.

ای نور عاشقانه ی سپیده ی عشق،

دیدگانم ...

مملو از نور نگاهت،

و قدم های نورانیت،

روشنایی بخش چشمان غبارگرفته ...

در زیر پایت ...