جهت شکل گیری خانواده های موفق نیاز داریم که از موانع موجود برای عشق ورزی در جامعه و در خانواده کاسته و نیز شیوه های گوناگون عشق ورزی را بیاموزیم.

   حتما بسیاری از ما تاکنون متوجه شده ایم که موانع عشق ورزی در جامعه، تاکنون باعث عدم توانایی برای عشق ورزی دوستانه در جمع اعضای خانواده های زیادی بوده است و مشکلات عدم صمیمیت خانوادگی که ناشی از موانع و مشکلات عشق ورزی در جامعه می باشد، همچنان به شکل گیری خانواده هایی از هم گسیخته (از نظر روانی و عاطفی)، منجر می گردد.

   هنگامی که شرایط اجتماعی و اوضاع خانوادگی به گونه ای نباشد که افراد به راحتی قادر به بیان خواسته، احساسات و عواطف خود باشند، قدرت عشق ورزی و صمیمیت (واقعی) در میان افراد جامعه و اعضای خانواده ها، به مرور کاهش می یابد و شکافهای اعتقادی، روانی و احساسی عمیقی در جریان ارتباطات آنها به عنوان عضوی از جامعه یا خانواده، به وجود می آید.

   نتیجه ی به چالش کشیدن روابط صمیمی و قابل اعتماد میان افراد جامعه و به تبع آن در بین اعضای خانواده، ظهور خانواده های ناموفقی است که دیدن و یا شنیدن در مورد آنها به امری عادی در اجتماع ما بدل شده است.

   در شرایطی که زوجین در خانواده، چه در حضور همدیگر و چه در کنار فرزندان و دیگر اعضای خانواده شان عشق ورزیدن به یکدیگر را (بر اساس شرطی شدنهای گذشته و باورهای غلط اجتماعی) امری ناپسند می دانند، پس وجود صمیمیت در خانواده نمی تواند جز دروغی متظاهر در رنگ و لعاب واقعیت باشد و داشتن خانواده ای موفق هم، دقیقا بدلیل عدم موفقیت خانوادگی و نیاز شدید اعضای خانواده به آن، چیزی است که از سوی ما تصور به داشتن آن را (یعنی وجود خانواده ای موفق را برای خود،) در سر می پرورانیم.