|
اوشو (استاد برجسته
هندی) می گوید:
"عشق،
رقص زندگی است.
بنابراین آنهایی که عشق را درک نکرده اند، از این رقص محروم مانده اند؛ آنها
فرصت پرورش گل سرخ را از کف داده
اند. به همین
دلیل است که از دیدگاه مادی و حسابگرانه و صرفا منطقی، همچنین از نظر ذهنیت یک
ریاضیدان، اقتصاددان و سیاستمدار، عشق نوعی دیوانگی بشمار می آید.
ولی
برای آنها که عشق را شناخته اند، سلامت عقل تنها در دنیای عشق یافت می شود. آدم
بدون عشق، شاید ثروتمند، سالم و مشهور باشد، ولی هرگز سلیم العقل نیست، چرا که
هیچ چیز درباره ارزشهای باطنی نمی داند. انسانهای عاشق به روان درمانی احتیاج
ندارند. در واقع عشق عظیم ترین نیروی درمانگر در زندگی است. آنها که عشق را
تجربه نکرده اند، تهی و از غایت انسانیت به دور هستند. دیوانگی معمولی، فاقد
برنامه است. ولی این دیوانگی که آن را عشق می نامند، برنامه ای دارد؛ تو را
شادمان می کند، زندگی ات را آکنده از آهنگ و ترنمی دلپذیر می سازد، به تو وقاری
باشکوه می بخشد."
|